De grote ontdekking voor de bezitters van grond was, dat het niet gaat om loslaten maar om juist in relatie te komen en te verbinden! 

Op 27 september 2021 kwam de Praktijkgroep Eigentijds Eigendom van Grond bij elkaar voor een praktijkdag. Dit keer was het thema van de dag de eigen pensioenverantwoordelijkheid. Jij als individu bent immers zoals we het nu hebben georganiseerd, verantwoordelijk voor je eigen financiële levensloop, van studiekosten tot pensioen en alles wat daar aan verzekeringen en ontwikkelingskosten tussenin zit. Een belangrijk onderwerp want als je grondeigendom van privaat overbrengt naar de gemeenschap en daarmee geen privé vermogen meer kunt opbouwen (je latere pensioen), waar komt dan de nieuwe veiligheid en zorg voor de oude dag vandaan, hoe werkt dat dan?

In de groep kwamen we vanuit meerdere generaties bij elkaar en dat bleek van veel waarde. De cirkel sloot zich. De jongere generatie voelde zich gesterkt, bevestigd en veilig gesteld door de oudere generatie die ook niet meer in de klassieke zin haar grond wil verkopen. En deze laatsten werden op hun beurt weer geïnspireerd door de jongere generatie die (nog) helemaal niet bezig bleek te zijn met het sparen voor pensioen en juist veel meer vertrouwen zei te hebben in andere waarden dan geld. 

‘Jong’:

  • “Alles is zo onzeker nu, dat zien we dan tegen die tijd we.l”
  • “Ik geloof niet in privaat eigendom en eigen pensioenopbouw, dat moet anders.”
  • “oeff dat is zo complex, daar denk ik nog maar even helemaal niet over na. Nu wil ik op een gezonde manier toegang tot grond verwerven, het gebruiksrecht, en het liefst wil ik de grond meteen als commons organiseren.”


‘Oud’ heeft bezit, vermogen, grond. Dat is haar pensioen. ‘Oud’ zegt:

  • “Als ik het loslaat ben ik alles kwijt. Ik wil wel maar dan heb ik niets meer om van te leven, hoe moet dat dan?”

De grote ontdekking voor de bezitters was dat het erom gaat om in relatie te blijven. Dat je je vermogen niet hoeft los te laten maar juist in een gemeenschap onderbrengt die haar dankbaarheid zal moeten en willen uiten door voor jou te blijven zorgen, ook als je niet meer tot werken in staat bent. Zo gaat het inbrengen van je vermogen in de gemeenschap niet gepaard met loslaten maar juist met het aangaan van een verbinding én met het maken van goede afspraken daarover. Je mag nadenken over wat je nodig hebt om je vereffend te voelen voor jouw inbreng, wat je nodig hebt aan veiligheid en jaarlijkse zorg als je niet meer werkt en geen inkomen meer genereert. “Vroeger was dit al,” zei een deelnemer: “Je kreeg de grond in ruil voor de financiële zorg voor degene van wie je de grond gekregen had”. Je hoeft de grondinbrenger niet eenmalig en in een keer met geleend duur geld uit te kopen maar je komt in relatie tot elkaar en blijft de grond inbrenger jaarlijks financieel verzorgen, uit de opbrengsten van het bedrijf. En die opbrengsten zijn nu hoger, omdat de grond als commons vanuit de gemeenschap geschonken is. De nu werkenden zorgen voor de nu niet meer werkenden. Van vertikale zelfzorg naar horizontale zorg voor elkaar.

‘Oud’ ontdekte dat het een proces mag zijn om je grond over te dragen aan nieuwe ondernemers die in de lijn met jouw intentie de grond verder zullen bebouwen en dat je in relatie mag komen en afspraken kunt maken over jouw oude dag. Grond inbrengen is niet uitkopen en loslaten maar is in relatie komen, en daarmee in proces. Daar moet je natuurlijk wel zin in hebben en tijd voor vrijmaken maar het voelde zo gezond en liefdevol. En met zoveel respect voor mens en aarde dat het ons allen energie gaf. Een werkelijk en hoopvol perspectief, voor jong en oud. 

Jong, de niet bezitters, ontdekten in deze bijeenkomst dat ‘oud, de bezitters’ ook toe willen naar nieuwe vormen van eigendom en dat het dus een reëel perspectief is om het idee van zelfzorg los te laten en te vertrouwen op een gemeenschap.

We kwamen met elkaar vandaag een stapje dichter bij het realiseren van ons verlangen naar een wereld waarin grond als common beheerd wordt, uit de handel en het geldsysteem. Een wereld die wij zelf van binnenuit en met elkaar vormgeven. Dank dat ik dit proces met jullie mag doorlopen en ik hoop dat het jou, lezer ook hoopvol stemt en perspectief biedt.

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

  1. Heb het vluchtig doorgelezen, maar word er nu al enthousiast van .Als gepensioneerde voelt een “horizontale” opzet veel organiser, dan ieder op zijn “eiland”